ادکلن لطافه قائد الفرسان انلیمیتد Lattafa Qaed Al Fursan Unlimited

این عطر از همان لحظه‌ی اول تصمیمش را گرفته، نه می‌خواهد مرموز باشد، نه مردد، نه دوپهلو….
شیرینی‌اش را بی‌معطلی می‌ریزد وسط میز، مثل ظرفی پر از نارگیل خامِ تازه که هنوز گرمای دست فروشنده را دارد….
وانیل این‌جا کم‌حرف نیست، زیاد است، واضح است، بی‌پرده…..
وانیلی که نه دنبال ظرافت فرانسوی‌ست، نه پیچش روشنفکرانه،
وانیلی که بوی قند می‌دهد،
بوی لحظه‌ای که قاشق را داخل شکر فرو می‌بری و هنوز حل نشده….
این عطر فضا می‌سازد،
فضای یک قنادیِ شلوغِ عصرگاهی،
جایی که بوی خامه، نارگیل، و شربتِ گرم
از دیوارها بالا می‌رود…
پخش‌اش متوسط است،
نه جیغ می‌زند،
نه پنهان می‌شود،
می‌آید، می‌ایستد، لبخند می‌زند، و زودتر از آن‌چه دلت می‌خواهد،‌می‌رود….
ماندگاری‌اش کم است،
مثل بوی شیرینی‌ای که تا دم در همراهت می‌آید اما تا خیابان بعدی دوام نمی‌آورد.
از نظر روحیه،
واضح است که به سمت گورماند می‌چرخد
و از نظر شباهت،
بی‌تعارف می‌شود گفت که کنار Mancera Coco Vanille می‌نشیند،
نه برای رقابت،
برای هم‌صحبتی…..
این عطر رسمی نیست،
کت‌وشلوار دوست ندارد،
بیشتر با شال نازک، مانتوی سبک، یا پیراهن آزاد کنار می‌آید…..
پاییزِ ملایم و اولِ بهار خانه‌ی امنش است
نه گرمای خفه‌کننده، نه سرمای جدی….
گرایشش بی‌تردید به سمت خانم‌هاست،
اما مردی که از کلیشه‌ی “باید تلخ باشم: عبور کرده،
می‌تواند بپوشدش،
اگر بداند که این عطر
قرار نیست قدرت را نمایش دهد…

سید محمد باقرآبادی
۶ دی ۱۴۰۴